نی نازک ما شکایت ندارد

دگر شرح فرقت حکایت ندارد

نی نازک ما شکایت ندارد

ز ین هجر دائم حکایت ندارد

از این دل چه گویم که طاقت ندارد

دل خون خود را کفابت ندارد

نی نازک ما شکایت ندارد

از این هجر دائم خبر ندارد

جهانی در او هست و لیکن چه تنهاست

چگونه ز چیزی حکایت ندارد

.

.

.

سیده نسترن پزشکی

انتشارات آزادمهر

رئالیسم و ناتورالیسم درآثارصادق هدایت هدايت نخستين نويسندهxad ي ايراني بود كه مدرنيسم را وارد ادبيات داستاني کرد و ساختار غيرخطي و زمان به هم ريخته و ابهام گرايي داستان نويسي مدرن را در داستان های كوتاه خود به كار برد. هدايت از ادگار الن پو، گي دوموپاسان و نويسندهxadي معاصرش، كافكا و نويسندگان بزرگ قرن نوزدهم، آنتوان چخوف و فئودور داستايوفسكي متأثر بود؛ اما خود منكر چنين تأثيري است. هدايت نويسنده اي است روان كاو و درون گرا. داستانxadهاي كوتاهِ رئاليستي وي، در قياس با ديگر تجربه هاي او، از بيشترين بسامد برخوردار هستند با اين وجود، به تأثير از ديگران و ي

یلدا شب گرم مهربانان، جاودان باد

ای یار خجسته، ای نکوکار

از عشق، تو آتشی برپا کن

دلتنگی و خامشی رها کن

تا باد جهان به کام تو، نوش

آیین کهن ، مکن فراموش

یلدا مبارک

آلن گرینسپن قوی ترین مرد جهان........این قدرت تا آنجایی است که گوئی گوی الهام را بدست گرفته و از پشت میکروفن شایعه می سازد. نقل از جرار بیکر از مجله تایمز او از توان خود بهتر و بیشتر از روسای جمهوری که با آنها کار می کرد استفاده نموده است. او در اطاق فرماندهی اقتصاد جهانی برای مدت شانزده سال و بیش از هر فرد دیگر به خدمت اشتغال داشت. یک کلمه او می توانست بازار جهان را از سقوط نجات دهد. بیل اموت از ساندی تایمز، او با گفتاری نافذ ، یک افشاگر بزرگ است. اکونومیست، این کتاب متنی درجه یک ، خواندنی و لذت بخش است. براد فورد دلانگ، از لوس آنجلس تایمز، او یک اقتصاد دا

«ـ وارطان! بهار خنده زد و ارغوان شكفت. در خانه، زير پنجره گل داد ياس پير. دست از گمان بدار! با مرگ نحس پنجه ميفكن! بودن به از نبود شدن، خاصه در بهار . . .» وارطان سخن نگفت؛ سرافراز دندان خشم بر جگر خسته بست و رفت . . . «ـ وارطان! سخن بگو! مرغ سكوت، جوجة مرگي فجيع را در آشيان به بيضه نشسته ست!» وارطان سخن نگفت؛ چو خورشيد از تيرگي برآمد و در خون نشست و رفت . . . وارطان سخن نگفت وارطان ستاره بود يك دم درين ظلام درخشيد و جست و رفت . . . وارطان سخن نگفت وارطان بنفشه بود گل داد و مژده داد: «زمستان شكست!» و رفت . . . شاملو

"باغ ِ من"مهدی اخوان ثالث آسمانش را گرفته تنگ در آغوشابر، با آن پوستین ِ سرد ِ نمناکش.باغ ِ بی برگیروز و شب تنهاست،با سکوت ِ پاک ِ غمناکش.سازِ او باران، سرودش باد.جامه اش شولای عریانی است.ور جز اینش جامه ای باید،بافته بس شعله ی زرتار پودش باد.گو برویَد یا نرویَد هرچه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد؛باغبان و رهگذاری نیست؛باغ ِ نومیدانچشم در راه ِ بهاری نیست.گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد،ور به رویش برگ ِ لبخندی نمی روید؛باغ ِ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟داستان از میوه های سر به گردونسای اینک خفته در تابوتِ پست ِ خاک می گوید.باغ بی برگیخنده اش خونی است ا